Kapłaństwo: czym jest i jaka jest jego historia? | CARF
Seleccionar página

Kapłaństwo katolickie

Co to jest ksiądz, jakie są jego początki i historia?

Czym jest kapłaństwo?

Jeżeli mówimy o definicji kapłaństwa, to jest to jeden z trzech święceń kapłańskich Kościoła katolickiego, przez który diakon otrzymuje godność i atrybuty właściwe prezbiterowi lub diakonisie. ksiądz.

"Święcenia są sakramentem, dzięki któremu misja powierzona przez Chrystusa Jego apostołom jest kontynuowana w Kościele aż do końca czasów: jest to zatem sakrament posługi apostolskiej. Składa się z trzech stopni: episkopatu, kapłaństwa i diakonatu".

Kapłaństwo "wykracza poza zwykłe wybranie, mianowanie, delegowanie lub ustanowienie przez wspólnotę, ponieważ przyznaje dar Ducha Świętego, który umożliwia wykonywanie 'świętej władzy', która może pochodzić tylko od Chrystusa, poprzez jego Kościół".  Katechizm, 1536-1538.

Sakrament święceń obejmuje trzy stopnie:

Diakonat Prezbiterat Episkopat

Pochodzenie i historia

Naród wybrany został ustanowiony przez Boga jako "królestwo kapłanów i naród poświęcony". Ale w obrębie narodu izraelskiego Bóg wybrał jedno z dwunastu plemion, Lewiego, do służby liturgicznej.

Kapłaństwo Starego Przymierza, ustanowione w celu głoszenia Słowa Bożego i przywrócenia łączności z Bogiem poprzez ofiary i modlitwę, nie było w stanie doprowadzić do zbawienia. Dlatego musiała bez przerwy powtarzać ofiary i nie mogła osiągnąć ostatecznego uświęcenia, ponieważ to może być osiągnięte tylko przez ofiarę Chrystusa.

Mimo to liturgia Kościoła widzi w kapłaństwie Aarona
i w służbie Lewitów, i w ustanowieniu siedemdziesięciu "starszych" - zapowiedzi wyświęconej służby Nowego Przymierza.

Wszystkie prefiguracje kapłaństwa Starego Przymierza znajdują swoje wypełnienie w Chrystusie Jezusie, "jedynym pośredniku między Bogiem a ludźmi".

Odkupieńcza ofiara Chrystusa jest jedyna w swoim rodzaju. I dlatego uobecnia się w eucharystycznej ofierze Kościoła. To samo dotyczy wyjątkowego kapłaństwa Chrystusa: "uobecnia się ono przez sakrament kapłaństwa służebnego".  por. Katechizm, 1539-1545

Ikona świecy

Dlaczego kapłaństwo jest ważne?

Kościół na przestrzeni dziejów pełnił służbę człowiekowi we wszystkich sektorach kultury. Dzięki katolickiemu kapłaństwu rozprzestrzeniła się na wszystkie narody i sprawiła, że religia, moralność, nauka, sztuka i przemysł rozkwitły w pełni. Zarówno kapłani, jak i szczególnie członkowie zakonów, przez całe wieki prowadzili wiernych do światła chrześcijańskiej moralności i edukacji.

Eucharystia jest szczytem całego porządku sakramentalnego. Jest ona pokarmem całego życia duchowego i szczytem, ku któremu zmierza cała działalność Kościoła. Najświętszy Sakrament jest niewyczerpanym źródłem łask; z niego wypływa cała moc Chrystusa obecna w Kościele i we wnętrzu każdego chrześcijanina. Eucharystia jest sakramentem, z którego wypływają wszystkie inne sakramenty i do którego są skierowane.

"W sercu księdza nie wygasła miłość. Miłość, wypita ze swego najczystszego źródła, realizowana w naśladowaniu Boga i Chrystusa, nie mniej niż każda autentyczna miłość, jest wymagająca i konkretna, poszerza horyzont kapłana do nieskończoności, poszerza jego poczucie odpowiedzialności - wskaźnik dojrzałej osobowości - i kształci w nim, jako wyraz wyższego i szerszego ojcostwa, pełnię i delikatność uczuć, które wzbogacają go w nadmiarze". Jednym słowem: "Celibat, podnosząc człowieka integralnie, skutecznie przyczynia się do jego doskonałości" (SC, 55).

Święty Paweł VI

Kapłaństwo powszechne ochrzczonych

Kościół jako całość uczestniczy w kapłaństwie Chrystusa. Wszyscy ochrzczeni zostali poświęceni jako duchowy dom i święte kapłaństwo przez odrodzenie i namaszczenie Duchem Świętym.

Wszyscy posiadamy kapłańskie namaszczenie, które czyni nas uczestnikami kapłaństwa, które nazywamy wspólnym, które w sposób nieusuwalny przeznacza nas do boskiego kultu. Kapłaństwo, które urzeczywistniamy i wykonujemy w przyjmowaniu sakramentów, w praktykowaniu cnót i w kulcie Bożym. Każdy z nas, jako członek Ludu Bożego, jest powołany tą samą mocą, aby być świadkiem Chrystusa słowem i porządkować miasto ludzkości według planu zbawienia.

Kapłaństwo ministerialne

Z woli Chrystusa istnieje w Kościele kapłaństwo służebne, które tworzy i kieruje ludem kapłańskim. Dzięki niej Chrystus staje się obecny i aktywny wśród ludzi w sposób kwalifikowany. Buduje Ciało Chrystusa przez posługę sakramentów, zwłaszcza przez sprawowanie Eucharystii.

Charyzmat kapłaństwa pochodzi od samego Chrystusa i jest przekazywany przez nałożenie rąk biskupa i sakrament święceń. W ten sposób kapłan zostaje konsekrowany i skonfigurowany jako sługa Chrystusa. W pewnych momentach kapłan staje się narzędziem łaski Chrystusa.

Być chrześcijaninem - a w szczególny sposób być kapłanem, pamiętając również, że wszyscy ochrzczeni mają udział w królewskim kapłaństwie - to być nieustannie pod krzyżem.

Święty Josemaría Escrivá de Balaguer

Kapłaństwo i celibat

Celibat, w ogólnym znaczeniu, to stan osoby, która z wyboru nie zawiera małżeństwa. Celibat kapłański jest wtedy, gdy wybór ten dokonywany jest w zamian za całkowite oddanie się posłudze religijnej poprzez święcenia kapłańskie. Istnieją pojęcia związane z celibatem kapłańskim, czystością, dziewictwem i dziewiczym powołaniem.

"Wszyscy wyświęceni ministrowie Kościoła łacińskiego, z wyjątkiem stałych diakonów, są zwyczajowo wybierani spośród wierzących mężczyzn, którzy żyją jako celibatariusze i są gotowi zachować celibat 'ze względu na królestwo niebieskie' (Mt 19:12).

Wezwani do całkowitego poświęcenia się Panu i Jego "rzeczom" (1 Kor 7:32), oddają się całkowicie Bogu i ludzkości. Celibat jest znakiem tego nowego życia, do służby któremu poświęca się sługa Kościoła; przyjęty z radosnym sercem, promieniuje zwiastunem Królestwa Bożego" (Katechizm, 1579).

Ikona kapłaństwa

Papież św. Jan Paweł II w 1979 roku stwierdził:

"Każdy ksiądz zobowiązuje się do celibatu z pełną świadomością i wolnością, z wieloletnim przygotowaniem, głęboką refleksją i wytrwałą modlitwą. Tylko wtedy, gdy dojdzie do mocnego przekonania, że Chrystus udziela mu tego "daru", dla dobra Kościoła i dla służby innym. Dopiero wtedy zobowiązuje się do przestrzegania jej do końca życia".

Papież Benedykt XVI

Papież Benedykt po latach stwierdził:

"Kapłaństwo służebne, poprzez święcenia, wymaga pełnej konfiguracji do Chrystusa. Szanując odmienną wschodnią praxis i tradycję, należy podkreślić głębokie znaczenie kapłańskiego celibatu, (...) w którym poświęcenie, które upodabnia go do Chrystusa i wyłączne ofiarowanie siebie dla Królestwa Bożego znajduje szczególny wyraz. Fakt, że sam Chrystus, wieczny kapłan, przeżył swoją misję aż do ofiary krzyżowej w stanie dziewictwa, jest pewnym punktem odniesienia dla zrozumienia znaczenia, jakie ma to w tradycji Kościoła łacińskiego. Dlatego nie wystarczy rozumieć celibatu kapłańskiego jedynie w kategoriach funkcjonalnych. W rzeczywistości stanowi ona szczególne dostosowanie do sposobu życia samego Chrystusa".

Papież Franciszek

Papież Franciszek, dzisiaj, nadal potwierdza:

"Osobiście uważam, że celibat jest darem dla Kościoła. Po drugie, mówię, że nie zgadzam się z dopuszczeniem opcjonalnego celibatu, nie". Wywiad, 27-01-2019 r.

Więcej o kapłaństwie i pracy Fundacji CARF

Fundacja CARF działa jako łącznik między tysiącami hojnych dusz, które chcą wesprzeć finansowo stypendia dla księży i seminarzystów z całego świata, aby otrzymać solidne przygotowanie teologiczne, ludzkie i duchowe.

Kapłaństwo wzywa wszystkich chrześcijan do refleksji nad koniecznością zaproponowania środków, aby żadne powołanie nie zostało utracone.

W każdym roku akademickim (wrzesień-czerwiec)

+800

biskupi z pięciu kontynentów

Ubiegają się o miejsca i stypendia naukowe dla swoich kandydatów na różnych wydziałach.